Ik ben altijd al leergierig geweest. Niet zozeer iemand die eerst drie boeken leest voordat ze ergens aan begint, maar meer van het type: gewoon doen. Learning by doing. Werkt voor mij meestal prima. Al heb ik wel een klein probleempje. Als ik iets nieuws leer, wil ik er het liefst meteen ontzettend goed in worden.
Sieraden maken? Leuk! Maar dan moeten ze natuurlijk wel in de vitrines van mooie, dure winkels komen te liggen. Social media specialist worden? Prima, maar dan wil ik wel voor de bestuurders van ons land werken. Frans leren? Gezellig, maar binnen een jaar C2 niveau lijkt me toch wel het streven.
En toen besloot ik te gaan tekenen op mijn iPad. Geïnspireerd door David Hockney, uiteraard. Mijn eerste digitale schilderij was een Noors fjord met bergen. Het resultaat leek nergens op, maar ik had wel een geweldige middag. Hockney kon voorlopig rustig blijven slapen.
Nooit te oud om te leren: mondharmonica spelen
Mijn nieuwste project is mondharmonica leren spelen. En aangezien Neil Young een van mijn favoriete muzikanten is, laat het zich raden waar de lat ligt.
Het begon met twee mondharmonica’s die ik van mijn vader en moeder heb geërfd. Allebei een mondharmonica in C, wat volgens mij heel geschikt is voor beginners. Alleen zat er nog wel een klein probleempje aan. De rooksmaak van vroeger was er kennelijk in blijven hangen. En hoe dierbaar die instrumenten ook zijn, ik vond het toch een wat minder aantrekkelijk idee om daar dagelijks op te oefenen.
Dus bestelde ik een nieuwe.
Van Piano Man naar Heart of Gold
Mijn muzikale opleiding bestaat voorlopig uit YouTube filmpjes en ChatGPT. Die laatste legt me geduldig uit hoe ik één toon tegelijk moet spelen, hoe ik moet ademhalen en waarom het handig is om niet meteen de moeilijkste nummers uit te kiezen.
En zowaar, het werkt!
Inmiddels kan ik het beroemde mondharmonicastukje uit Piano Man van Billy Joel behoorlijk goed meespelen. Althans, dat vind ik zelf. En ik moet zeggen dat het ontzettend leuk is wanneer je ineens een melodie herkent die je zelf uit zo’n klein instrument weet te toveren.
Maar Piano Man was natuurlijk pas het begin. Inmiddels ben ik aangekomen bij Neil Young en oefen ik op Heart of Gold. Het eerste mondharmonicastuk gaat al bijna helemaal goed. Bijna, hè. We moeten ook niet overdrijven.
Het leuke van iets nieuws leren
Wat ik zo fijn vind aan nieuwe dingen leren, is dat je weer even helemaal bij nul begint. Je moet uitzoeken hoe iets werkt, je maakt fouten en soms lukt er werkelijk niets van. Maar dan, ineens, lukt er iets wél. En dat geeft zo’n lekker gevoel.
Of ik ooit net zo goed mondharmonica zal spelen als Neil Young? Die kans lijkt me vrij klein. Maar dat hoeft natuurlijk ook helemaal niet. Al zou het wel leuk zijn.
Voorlopig oefen ik gewoon lekker verder. En mocht Neil Young ooit iemand zoeken om een stukje mondharmonica mee te spelen, dan weet hij me vast wel te vinden.
