Soms komt een bestemming op de meest onverwachte manier op je pad. Bij mij gebeurde dat via een dun boekje van Philippe Claudel. Het kleine meisje van meneer Linh is zo’n verhaal dat nog even blijft hangen nadat je het hebt dichtgeslagen. Terwijl ik las over de oude meneer Linh, zijn herinneringen en het verlies van zijn thuisland, dwaalden mijn gedachten af naar Azië.
Opmerkelijk eigenlijk, want Azië staat niet bovenaan mijn verlanglijstje. Thailand voelt voor mij inmiddels wat overbelicht, Bali nog meer. En hoewel Japan me zeker aanspreekt, lijkt het momenteel op ieders bucketlist te staan. Begrijpelijk trouwens, want de foto’s die ik voorbij zie komen zijn prachtig.
Toch is er de laatste tijd één bestemming die steeds vaker mijn aandacht trekt: Taiwan.
En toen er deze week ook nog een persbericht over Taiwan in mijn mailbox belandde, besloot ik me eens wat verder in het eiland te verdiepen. Hoe meer ik las, hoe nieuwsgieriger ik werd.
Oorspronkelijke bewoners © Taiwan Tourism Administration
Taiwan lijkt nog niet ontdekt door het massatoerisme
Misschien is dat wel precies wat me aanspreekt.
Waar sommige bestemmingen tegenwoordig vooral bekendstaan om de perfecte Instagramfoto’s, lijkt Taiwan nog een plek waar het dagelijkse leven gewoon doorgaat. Een land dat niet volledig is aangepast aan de wensen van toeristen, maar waar je als bezoeker juist te gast bent.
Dat betekent natuurlijk niet dat er niets te zien is. Integendeel. Van levendige steden tot berglandschappen, van tempels tot rijstvelden. Taiwan lijkt alles te hebben wat reizen interessant maakt, maar dan zonder de drukte die je op veel andere populaire bestemmingen tegenkomt.
Juist dat gevoel van authenticiteit spreekt me aan.
Xinyi Old Street, Tainan © Taiwan Tourism Administration photo By Zhang Jinrui
Oude tradities naast moderne creativiteit
Wat me tijdens het lezen van het persbericht vooral opviel, is hoe vanzelfsprekend verleden en heden in Taiwan naast elkaar lijken te bestaan.
In Taipei wandel je volgens de beschrijvingen van eeuwenoude tempels naar creatieve wijken vol galerieën, koffiebars en designwinkels. Historische gebouwen krijgen een tweede leven als culturele hotspots waar kunstenaars en ontwerpers hun werk presenteren.
Dat soort plekken vind ik tijdens het reizen vaak het leukst. Geen openluchtmuseum waar de tijd heeft stilgestaan, maar een stad die haar geschiedenis omarmt en tegelijkertijd vooruitkijkt.
Historische wijken zoals Dadaocheng en voormalige industriële locaties zoals Huashan 1914 Creative Park schijnen daar mooie voorbeelden van te zijn. Het doet me een beetje denken aan de creatieve energie die je in sommige wijken van Kopenhagen of Berlijn voelt, maar dan met een heel eigen Aziatische identiteit.
Chishang Autumn Harvest Festival© Taiwan Tourism Administration photo by Liu Chen Hsiang
Een eiland vol verhalen
Wat Taiwan daarnaast bijzonder maakt, is de rijke geschiedenis van de oorspronkelijke bewoners.
Veel onderzoekers beschouwen Taiwan als de bakermat van de Austronesische cultuur. Vanuit het eiland verspreidden volkeren zich duizenden jaren geleden over enorme delen van de Stille Oceaan. Vandaag de dag leven verschillende inheemse gemeenschappen nog altijd volgens tradities die al generaties worden doorgegeven.
Dat vind ik fascinerend. Niet alleen omdat het een belangrijk hoofdstuk uit de wereldgeschiedenis vertelt, maar ook omdat deze culturen nog steeds zichtbaar zijn in het dagelijks leven. Reizen wordt voor mij pas echt interessant wanneer een bestemming verhalen vertelt. Niet alleen de verhalen uit reisgidsen, maar juist die van de mensen die er wonen.
Tempels die nog onderdeel zijn van het dagelijks leven
Ook de spirituele kant van Taiwan spreekt me aan.
Ik bezoek tijdens reizen graag kerken, kloosters en andere religieuze plekken. Niet eens vanuit een religieuze overtuiging, maar omdat ze vaak iets vertellen over de ziel van een land.
© Taiwan Tourism Administration
In Taiwan lijken tempels niet alleen historische monumenten te zijn, maar ook plekken waar het dagelijkse leven zich afspeelt. Waar mensen samenkomen, rituelen uitvoeren en tradities doorgeven aan volgende generaties.
De beroemde Longshan Temple staat inmiddels op mijn mentale lijstje van plekken die ik ooit zou willen bezoeken. Niet vanwege een perfecte foto, maar vanwege de sfeer.
Natuur én cultuur op één eiland
Nog iets wat me aanspreekt, is de afwisseling.
Ik ben dol op steden, musea en mooie architectuur. Maar na een paar dagen krijg ik vaak weer zin in natuur, rust en ruimte. Taiwan lijkt die combinatie moeiteloos te bieden.
Rijstvelden, bergen, kustlijnen, nationale parken, historische steden en moderne metropolen liggen relatief dicht bij elkaar. Het eiland is bovendien compact genoeg om veel verschillende regio’s te ontdekken zonder voortdurend onderweg te zijn.
Dat maakt het aantrekkelijk voor reizigers die graag veel zien, maar niet iedere dag uren in een bus of trein willen zitten.
Misschien ooit
Of Taiwan daadwerkelijk mijn volgende verre reisbestemming wordt, weet ik nog niet. Maar wat begon met een mooi boek van Philippe Claudel en een toevallig persbericht, heeft in ieder geval iets losgemaakt: nieuwsgierigheid.
Misschien is dat wel de mooiste reden om ooit ergens naartoe te gaan.
Oud ontmoet nieuw in Dadaocheng © Taiwan Tourism Administration foto door Zhang Jinrui
